काठमाडौँ उपत्यकालाई माथिबाट नियाल्ने हो भने चारैतिर हरिया डाँडाकाँडाले घेरेको एउटा कचौराजस्तो भू–आकृति देखिन्छ। ती डाँडाकाँडामध्ये विशेष महत्व राख्ने नाम हो— तारेभिर। आज तारेभिर केवल एउटा भौगोलिक स्थान मात्र होइन, काठमाडौँको प्राकृतिक पहिचान, सांस्कृतिक इतिहास र पर्यावरणीय सन्तुलनको प्रतीकका रूपमा स्थापित हुँदै गएको छ।
तारेभिर काठमाडौँ उपत्यकाको उत्तरी भेगमा अवस्थित छ। यो क्षेत्र मुख्यतया बुढानीलकण्ठ, गोकर्णेश्वर र टोखा नगरपालिकाको सीमाक्षेत्रसँग जोडिएको भूभागमा फैलिएको छ। शिवपुरी–नागार्जुन राष्ट्रिय निकुञ्जको फेदीसँग जोडिएको तारेभिर उपत्यकाका लागि प्राकृतिक ढाल (बफर जोन) का रूपमा रहेको छ।
यहाँबाट काठमाडौँ सहरको दृश्य अत्यन्त मनमोहक देखिन्छ— बिहानको सुनौलो घाम, साँझको झिलिमिली बत्ती र कुहिरोले ढाकिएको उपत्यकाको दृश्य तारेभिरबाट स्पष्ट रूपमा अवलोकन गर्न सकिन्छ।
‘तारेभिर’ नाम आफैंमा रोचक छ। स्थानीय जनश्रुतिअनुसार, पहिला यहाँ साना टार (समथर जमिन) र भीरालो भूभाग मिसिएको अवस्था थियो। ‘टार’ र ‘भीर’ शब्दको संयोजनबाट नै ‘तारेभिर’ नाम स्थापित भएको मानिन्छ।
इतिहास हेर्दा, तारेभिर क्षेत्र प्राचीनकालदेखि नै चरन क्षेत्र, वन स्रोत तथा धार्मिक यात्राको मार्गका रूपमा प्रयोग हुँदै आएको पाइन्छ। गोकर्णेश्वर, बुढानीलकण्ठ र शिवपुरी क्षेत्रसँग जोडिएकाले यो भूभाग धार्मिक तथा सांस्कृतिक यात्राको सहायक मार्ग पनि थियो।
तारेभिरको सबैभन्दा ठूलो पहिचान यसको प्राकृतिक सौन्दर्य र जैविक विविधता हो। यहाँ विभिन्न प्रजातिका रुखबिरुवा, चराचुरुङ्गी तथा साना वन्यजन्तु पाइन्छन्। विशेषगरी वसन्त ऋतुमा तारेभिरको हरियालीले सिङ्गो उपत्यकालाई ताजगी प्रदान गर्छ।
शिवपुरी क्षेत्रबाट आउने शुद्ध हावा तारेभिर हुँदै काठमाडौँ उपत्यकामा प्रवेश गर्ने भएकाले यस क्षेत्रलाई धेरैले **“काठमाडौँको हरियो फोक्सो”**का रूपमा समेत लिने गरेका छन्।
पछिल्ला दुई दशकमा काठमाडौँ उपत्यकामा तीव्र शहरीकरण भएको छ, जसको असर तारेभिर क्षेत्रमा पनि स्पष्ट देखिन थालेको छ।
एक समय खुला हरियो क्षेत्र रहेको तारेभिरमा अहिले आवासीय बस्ती विस्तार, सडक निर्माण र अव्यवस्थित प्लटिङ तीव्र रूपमा बढ्दै गएको छ।
यसले प्राकृतिक सौन्दर्य मात्र होइन, पहिरोको जोखिम, जलस्रोतको क्षय र जैविक विविधताको ह्रास जस्ता गम्भीर समस्या निम्त्याउने खतरा बढाएको छ।
तारेभिर जोगिनु भनेको काठमाडौँ जोगिनु हो। यदि तारेभिर क्षेत्रलाई योजनाविहीन रूपमा मासिँदै जान दिइयो भने उपत्यकाले स्वच्छ हावा, प्राकृतिक दृश्य र वातावरणीय सन्तुलन गुमाउने जोखिम अत्यन्त गहिरो हुनेछ।
यसैले तारेभिरलाई संरक्षित हरित क्षेत्र, पर्यटन प्रवर्द्धनको सम्भावित गन्तव्य र पर्यावरणीय अध्ययन क्षेत्रका रूपमा विकास गर्न सकिन्छ। योजनाबद्ध पदमार्ग (हाइकिङ ट्रेल), दृश्यावलोकन स्थल (भ्यु पोइन्ट) र सीमित पर्यावरणमैत्री संरचनाले तारेभिरलाई काठमाडौँको गौरवपूर्ण पहिचान दिन सक्छ।
तारेभिर केवल भूगोल होइन, धेरै काठमाडौँवासीका लागि भावनात्मक स्मृतिको भूभाग पनि हो। बाल्यकालमा डुल्न गएको सम्झना, फोटो खिचेका क्षण, सहरको कोलाहलबाट टाढा शान्ति खोज्न पुगेको ठाउँ— यी सबै अनुभूति तारेभिरसँग गहिरो रूपमा गाँसिएका छन्।

आज तारेभिर पहिचानको सङ्घर्षमा उभिएको छ— एकातिर विकासको नाममा बढ्दो अतिक्रमण, अर्कोतिर संरक्षणको अपरिहार्य आवश्यकता। अब समय आएको छ, तारेभिरलाई केवल जग्गा वा प्लट होइन, काठमाडौँको आत्माका रूपमा बुझ्ने।
यदि हामीले आज तारेभिर जोगायौँ भने भोलिका पुस्ताले काठमाडौँलाई हरियो, स्वच्छ र सुन्दर सहरका रूपमा देख्न पाउनेछन्।
तारेभिर जोगाउनु भनेको, वास्तवमा, काठमाडौँको भविष्य जोगाउनु हो।
— मुकुन्द ढुंगाना
प्रतिक्रिया