– मुकुन्द ढुंगाना ।  राजनीतिमा पद परिवर्तन सामान्य प्रक्रिया हो, तर केही व्यक्तित्वको उन्नयन भने केवल पदोन्नति मात्र हुँदैन, त्यो आवश्यकता र समयको मागको प्रतिफल हुन्छ। नेकपा एमालेका स्थायी कमिटी सदस्य, बागमती प्रदेश इन्चार्ज तथा परराष्ट्रविद् डा. राजन भट्टराईको केन्द्रीय सचिवमा उभारिनु त्यही श्रेणीको घटनाक्रम हो—जहाँ योग्यता, निरन्तरता र विश्वसनीयताले आफ्नो स्थान आफैं बनाउँछ।

डा. भट्टराईलाई मैले राजनीतिमा नजिकबाट चिनेको छु। उनी भाषणमा होइन, काममा विश्वास गर्ने नेता हुन्। प्रचारभन्दा अध्ययन, आरोपभन्दा तर्क र आवेगभन्दा नीति रोज्ने उनको स्वभाव आजको राजनीतिक परिवेशमा दुर्लभ छ। यही कारण उनी केवल पार्टीका नेता मात्र होइनन्, राष्ट्रिय नीतिमा गहिरो पकड राख्ने परराष्ट्रविद्का रूपमा स्थापित छन्।

बागमती प्रदेशको इन्चार्जको जिम्मेवारीमा रहँदा उनले संगठनलाई अनुशासित, समन्वयात्मक र परिणाममुखी बनाउने प्रयास गरे। गुट–उपगुटभन्दा माथि उठेर पार्टीलाई संस्थागत बनाउने उनको शैलीले धेरै कार्यकर्ताको विश्वास जितेको छ। उनी निर्णयमा कठोर तर दृष्टिमा न्यायप्रिय छन्, जुन नेतृत्वका लागि अपरिहार्य गुण हो।

परराष्ट्र मामिलामा डा. भट्टराईको विज्ञता सबैलाई विदित छ। छिमेकी राष्ट्रसँगको सम्बन्ध, क्षेत्रीय भू–राजनीति, राष्ट्रिय स्वार्थ र कूटनीतिक सन्तुलनका विषयमा उनी भावनामा होइन, तथ्य र अध्ययनमा आधारित धारणा राख्छन्। नेपालको परराष्ट्र नीति कमजोर बन्दै गएको आरोप लागिरहेका बेला डा. भट्टराईजस्ता विज्ञ नेतृत्वमा पुग्नु आफैंमा सकारात्मक संकेत हो।

राजनीतिमा ईमानदारिता सजिलो हुँदैन, तर डा. भट्टराईले त्यसलाई निरन्तरता दिएका छन्। सत्ता, सुविधा र लोकप्रियताभन्दा राष्ट्रहितलाई प्राथमिकतामा राख्ने उनको चरित्रले उनलाई फरक बनाएको छ। उनी न त चर्का नारा लगाउँछन्, न त सस्तो लोकप्रियताको पछि लाग्छन्। शान्त, गम्भीर र बौद्धिक ढंगले राजनीति गर्ने उनको शैली आजको देशलाई आवश्यक छ।

केन्द्रीय सचिवको भूमिकामा डा. राजन भट्टराईको उपस्थिति पार्टीका लागि मात्र होइन, मुलुकका लागि पनि महत्वपूर्ण छ। संगठन व्यवस्थापन, नीति निर्माण र अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्ध जस्ता संवेदनशील क्षेत्रमा उनले दिने योगदानले एमालेको राजनीतिक उचाइ बढाउनेछ भन्नेमा म विश्वस्त छु।

अन्ततः भन्नुपर्दा, डा. राजन भट्टराई कुनै संयोगले यहाँ आइपुगेका नेता होइनन्। ईमानदारिता, निरन्तरता र विज्ञताको बाटो हिँड्दै आएका उनी आज जुन जिम्मेवारीमा पुगेका छन्, त्यो समयको न्याय हो। यस्तो नेतृत्व आज देशलाई चाहिएको छ—शब्दभन्दा काम, हल्लाभन्दा अध्ययन र स्वार्थभन्दा राष्ट्रलाई अघि राख्ने नेतृत्व।